Koen Van Wichelen

28 May
Published in Reacties & recensies

Reken maar dat je er ondertussen een fan bij hebt. Krokodillentranen liep als een trein, was sterk in taal en beeld, en vooral erg menselijk. Ik hoop dat je familie instemt met nog wat meer nachtelijk getokkel :-)

Kwotering: ***1/2
Anne Thys

21 May
Published in Reacties & recensies

- Het leest zeer vlot, ik ben om 16 uur beginnen te lezen en heb het volledig uitgelezen op één avond.

- Het taalgebruik is soms nogal ruw, zeker in het hoofdstuk "Pikkenzuiger aan boord" maar het stoorde me niet echt.

- Persoonlijk kan ik me het best inleven in het hoofdstuk "Door Hem en met Hem en in Hem". Wat Kerkorian denkt over het "gelul" van de priester stemt nogal overeen met wat ik er soms ook van denk.

- In hetzelfde hoofdstuk komt het verdriet van Kurt Hansen aan bod, bij het verlies van zijn dochter. Hier stel ik me de vraag "Hoe kan een auteur het verdriet om het verlies van een kind zo goed verwoorden als hij het niet zelf heeft meegemaakt"? Indien dit enkel gebaseerd is op research of bevraging bij mensen die het hebben meegemaakt, draagt deze beschrijving mijn volledige waardering.

- Mijn favoriete personage is Roman Kerkorian, hij is geworden wat het leven van hem gemaakt heeft, voor de buitenwereld een olifantenhuid, maar bewijst (na tien jaar geen contact meer gehad te hebben met Kurt Hansen) dat hij nog zeer gevoelig is en nog wel weet wat in het leven belangrijk is en wanneer iemand alle steun kan gebruiken, namelijk bij het overlijden van een kind.

- Dit is een boek dat ik zeker terug in handen zal nemen en waarvan ik sommige hoofdstukken opnieuw en opnieuw zal lezen. Daarom geef ik een quotering van 4 op 5.

- Mijn favoriete citaat : Spijt is de geit die bolletjes schijt!

Rosa Van Laethem

21 May
Published in Reacties & recensies

Niettegenstaande ik helemaal geen voetballiefhebber ben, is de auteur erin geslaagd om mij in dit onderwerp te laten inleven. De auteur weet namelijk fijntjes meerdere facetten van het voetbal onder de aandacht te brengen zoals de grote bedragen die circuleren tussen clubs bij verkoop van spelers, corruptie, omkoopschandalen, het buitensporig gedrag van sommige voetballers. Dat alles gesymboliseerd in het personage Bruno.

In het tweede deel, met de dood en begrafenis van Kurt's dochter Hannah, komen de emoties los.

Het derde deel, waarin liefde en/of seks aan bod komen, steekt schril af tegen de blijkbaar emotieloze personages.

Na het ongeluk van Bruno toont iedereen zijn ware aard.

De oude krokodil is ook een mens en toont eveneens zijn gevoelens en vriendschap.

Het slot waarin iedereen zich terugvindt, maakt de cirkel rond.

Het taalgebruik is vrij eenvoudig, direct met rake beschrijvingen.

Het grote aantal bijvoeglijke naamwoorden en bijvoeglijke bijzinnen is in sommige passages van het goede teveel.

Als personage vind ik Carmen een heel dappere vrouw.

Uit de vele zinnen die me erg aanspreken om hun rake bewoordingen, deze:

p. 128: Madre Madonna, haar borsten waren net konijnen achter de draad die hun neus door de mazen van het gaas steken.

Régine Stoffels

21 May
Published in Reacties & recensies

Ik las vroeger meer dan nu, maar Krokodillentranen is één van de weinige boeken die je in één ruk wilt uitlezen. En het is geen thriller of detective, maar een roman.

Het begin, over voetbal, is niks voor mij. En toch lees je woord voor woord verder. Je voelt de emoties die opgeroepen en opgebouwd worden in het boek, van begin tot eind. Veel alledaagse zaken passeren de revue.

En om je verder gekluisterd te houden, zijn er benamingen met een twist aan soms. Zoals een stad die "De Stad Waar Het Altijd Regent" heet, maar ze hebben te maken met een gigantische hittegolf!! Grappig goed.

Hoofdstuk 6 blijft interessant hangen op alle vlakken. Alleen al de titel daarvan: "Spijt is de geit die bolletjes schijt". Super gewoon. En dan die noot van de auteur daarbij, hilarisch goed.

Dit boek leest gewoon als een sneltrein. De hoofdstukken lijken aparte verhalen, maar tegen het einde valt de puzzel ineens op zijn plaats. Word alles één groot geheel. Echt héél goed gedaan.

Een echte aanrader, zelfs voor mensen die niet graag lezen.

Schrijf er nog maar zo'n paar ettelijke.
Ann Van der Zypen

Pagina 6 van 20