Koen Van Wichelen

30 Apr
Published in Reacties & recensies

'Krokodillentranen' is de debuutroman van Koen Van Wichelen. De auteur neemt ons in zijn boek mee naar De Stad Waar Het Altijd Regent.

We maken er kennis met verschillende personages. Zo is er de 69-jarige zakenman Roman Kerkorian, die voorzitter is van voetbalploeg Racing FC. Roman, 'De Oude Krokodil', is een bruut, hij moet altijd en overal gelijk hebben en duldt zeker geen tegenspraak.

Maar het gaat niet goed met Racing FC, de club vecht tegen de degradatie, in tegenstelling tot de aartsrivaal DWB (Daring White Boys).

En Kerkorian heeft nog meer zorgen. Zijn 32-jarige spits Bruno Campion weigert een vetbetaald contract te tekenen bij Al Shabab, een ploeg uit Saoedie-Arabië. Het zou de voorzitter nochtans een aardige transfersom opleveren.

Zondag staat de derby tegen DWB op het programma. Racing-trainer Tarzotti doet er best aan met zijn ploeg te winnen. Na drie opeenvolgende nederlagen is de spanning te snijden en staat zijn positie als trainer ter discussie.

Maar er valt nog meer te beleven in De Stad Waar Het Altijd Regent. Zo komt o.a. regisseur Louis Fargo op bezoek, wordt de dochter van sportcommentator Kurt Hansen begraven en probeert voetbalmakelaar Moshe Tassikidis aan Kerkorian de Messi van Afrika te verkopen.

'Krokodillentranen' bevat tal van personages die telkens iets met elkaar te maken hebben, en op het einde vallen alle puzzelstukjes mooi in elkaar. De auteur heeft een verhaal geschreven dat je van in het begin vastneemt en niet meer los laat.

'Krokodillentranen' is een roman die alles mee heeft: voetbal, vrouwen, drama, seks, geld en humor, en dit alles subliem geschreven door de auteur.

Wil je weten wie de bruinwerkers, de kamelenneukers, de strontvliegen of de Roemeense Lullen zijn, moet je zeker de debuutroman van Koen Van Wichelen lezen. Gewoonweg prachtig!

Erika Van de Perre

De Boekenkast

Kwotering: ****

30 Apr
Published in Reacties & recensies

In het begin van het boek "Krokodillentranen' werd onder meer geponeerd dat: "de kunst erin bestaat om op het juiste moment de juiste keuze te maken. Dat maakt immers het verschil uit tussen winnaars en verliezers."

Laat ons zeggen dat auteur Koen Van Wichelen op het juiste moment dé juiste keuze gemaakt heeft met zijn debuutroman. Krokodillentranen is immers een winnaar op literair vlak en dus een echte aanrader!

De vloeiende verhaallijn in combinatie met spraakmakende uitspraken waar je helemaal stil van wordt: "Nee, voorzitter. Ik vrees van niet. In de dood zijn we allen gelijk" maken het door en door levensecht.

De pijn die Kurt Hansen voelde na de dood van zijn oogappel Hannah die zich in de fleur van haar leven bevond was bijzonder confronterend. "De dood van Hannah was geen kras, geen deuk in zijn ziel, maar een perte totale die hij zou voelen en meedragen tot zijn laatste dag". De smart, het onbegrip en de drive om samen niet op te geven en verder te gaan ...; net uit het dagdagelijks leven gegrepen. Ieder huisje heeft z'n kruisje, toch?!

De persoonlijke toets die de schrijver geeft aan de roman door middel van het tussenvoegsel "noot van de schrijver" werd door mezelf ten zeerste geapprecieerd. Het geeft immers een weerspiegeling van het wel en wee van de schrijver weer ...

Na enige tijd kon ik me inleven in het verhaal. Het was een meeslepende en vooral verslavende roman die bestond uit juweeltjes van zinnen.

Daarna had ik spijt dat het uit was ....

Ik ben alvast benieuwd naar de volgende roman. Laat die schrijfsels maar komen!

Elke Haak
Kwotering: ****

27 Apr
Published in Reacties & recensies

Mijn favoriete personage is de president (Kerkorian) natuurlijk alhoewel hij soms vree speciale uitspraken doet. Het is een mooi boek, met veel alledaagse gebeurtenissen waar iedereen wel eens mee te maken krijgt in zijn leven.

Het eerste wat me opvalt, is het taalgebruik van Kerkorian. Mestkever, azijnpisser, pilaarbijter,...enz

In ieder hoofdstuk las ik wel een woord waarvan ik niet wist dat het bestond. Kerkorian lijkt me een personage dat alles aan kan en veel noten op zijn zang heeft, maar toch klein hartje heeft. Altijd op de voorgrond en geliefd door fotografen. Het is een lang verhaal met veel gebeurtenissen. Sommige triest, andere lachwekkend, alles keert terug en in een korte periode. Vooral het voetbal komt steeds voor. Ik ben geen voetbalfan maar dat stoorde me niet. Op het einde van het boek kwam alles weer samen en dit vond ik een goed slot.

Als het begin niet echt meevalt, durf ik een boek nogal gauw aan de kanten leggen. Maar Krokodillentranen heb ik in 2 dagen uitgelezen. Ik kijk uit naar nog een boek van deze auteur. Super gedaan!

Caroline Demeulemeester
Kwotering: ****

27 Apr
Published in Reacties & recensies

Als niet-voetballiefhebber een boek lezen over de voetbalwereld is een risico. Tot je de eerste bladzijden leest. Koen Van Wichelen schrijft zeer vlot, to the point en meeslepend. Een stijl waar ik van hou. Ondanks het feit dat ik noppes van voetbal weet/ken, had de auteur mij meteen mee in zijn verhaal. Ik heb het boek in een ruk uitgelezen, ik wou absoluut het einde kennen.

We volgen verschillende personages, elk met zijn hebbelijkheden, zijn problemen, zijn geluk, zijn verdriet. De personages zijn zeer menselijk neergezet. Mijn favoriet is Carmen, een zeer herkenbare moeder die alles over heeft voor het geluk van haar dochter, Charlotte.

Mijn favoriete zinnen zijn: Om van het gezeur van Charlotte af te zijn , was Carmen al acht maanden en drieëntwintig dagen gestopt met roken. En daar had ze al acht maanden en drieëntwintig dagen spijt van .Maar spijt is de geit die bolletjes schijt, dacht ze.

Echt een typisch gedrag/gedachte van een moeder die alles doet voor haar kind.

Ik vind dit boek een echte aanrader, een zeer geslaagde/gesmaakte debuutroman

En ik kijk al uit naar een volgend boek van Koen Van Wichelen.

Christine De Knijf
Kwotering: ****

Pagina 8 van 20