Koen Van Wichelen

23 Apr
Published in Reacties & recensies

Het Vlaamse schrijverslandschap heeft er weer een uitstekende auteur bij. De roman Krokodillentranen van Koen Van Wichelen is een sterk debuut dat naar meer doet verlangen.

In Krokodillentranen volgen we verschillende personages in De Stad Waar Het Altijd regent. Iedere figuur verrast en ontroert je op zijn eigen manier. Allemaal zijn ze op één of andere manier verbonden met elkaar, waardoor je draad zeker niet kwijtraakt. Op het eind van het verhaal komt alles weer samen.

Voetbal komt vaak terug, maar vergis je niet ook de niet voetballiefhebbers zullen dit boek smaken. Want de uiteindelijke focus van deze roman ligt op het lief en leed waar iedereen wel eens mee in aanraking komt. De alledaagsheid van Krokodillentranen is voor mij het sterkste punt van deze roman. Zelf de president van een grote voetbalclub is een persoon waarmee je jezelf kan identificeren.

Koen Van Wichelen heeft je aandacht meteen vast bij de eerste bladzijde en die laat je niet meer los tot het einde. Het wordt uitkijken naar zijn volgende roman en hopelijk bevestigt hij zijn schrijverskunsten.

Thomas Jacques
Kwotering: ***1/2

23 Apr
Published in Reacties & recensies

Hoe krijgen ze het toch altijd voor elkaar, die recensenten die in hun eigen bewierokende stijl een heel boek trachten te analyseren en het in enkele krachtige termen de hemel in prijzen, dat was alvast mijn oordeel toen ik op de eerste bladzijden vooraan in Krokodillentranen reeds geconfronteerd werd met de reacties en recensies van literaire experts.

Als een simpele alledaagse literaire consument en verre van expert ter zake, mocht ik nu zelf oordelen, ik zou zeker mijn welgemeende negatieve kritiek niet sparen, doch had ik al vlug door dat ik mijn vooringenomen mening mocht herzien.

Al vanaf het begin: " Paljas! Dikke jan mijn kloten! ", knalde het personage Kerkorian mijn hoofd binnen, direct wakker geschut van wat komt er nu: er volgde een mooi omschreven frustratie van een krantenkop, al vanaf dat moment bleef het boek me onophoudelijk overspoelen met zulke momenten. "Zijn fans roemden zijn bevlogen messcherpe analyses, zijn tegenstanders noemden het tenenkrullende praatjes van een blaaskaak", is het soort taalgebruik die heel het boek doorspekt en die ik weet te waarderen?

Vanaf dat moment vereenzelvigde ik me met het mooi omschreven gevoelsleven van deze 69-jarige viriele man, ik werd hierbij in het personage gezogen.

Personages en taferelen visueel voor ogen halen en dan ook nog eens meegezogen worden in hun verhaal, is wat ik van een goed boek verlang, wat heb ik toffe dingen ervaren zeg, ook het nootje van de schrijver tussenin en het laatste rondje achteraf lustte ik, een prachtige literaire reis was het.

Toch één negatieve noot, ik hou eigenlijk niet zo van voetbal en al het opgefokte dat er rond hangt, je zou bijna denken dat de auteur mijn gedachten heeft gescand om mijn zienswijzen omtrent voetbal te verwoorden, ... en dan ook nog die ontgoocheling ... oei is het nu al uit, ik wil nog meer van dit.

Wat ik me nu afvraag meneer Van Wichelen, was dit echt je eerste roman, waarom nu pas, je hebt ons daarmee wel heel wat leesplezier ontzegd, wanneer is je volgende?

Kwotering: ***** (zo'n score geef ik heus niet aan iedereen hoor!)
Eddy Maddelein

16 Apr
Published in Reacties & recensies

Een rauwe roman over de essentie van het leven: de dood, liefde, sex, macht, status, geld, eenzaamheid....

Ik heb het met veel plezier gelezen. Taal, structuur en tempo zitten zeer goed. Ook het feit dat alles zich op slechts 1 dag afspeelt vind ik knap.

Het hoofdpersonage is een echte mens van vlees en bloed, iemand waar je mee mee kan leven. Ik vond het ook heel sterk dat je niet meteen kan situeren in welk land het verhaal zich afspeelt.

Marc Verhagen
Kwotering: ***1/2

16 Apr
Published in Reacties & recensies

Ik vind "Krokodillentranen" het literaire equivalent van de betere popsong. Catchy as hell, maar een stuk snediger en intelligenter dan het doorsnee popnummer. Je boek is ook even duidelijk als een goeie popsong. Al na een paar pagina's weet je: dit boek gaat me niks bijleren over de wereld waarin we leven of mijn kijk op het leven fundamenteel beïnvloeden, dit boek gaat mij genereus entertainen. En dat heeft het ook gedaan. In een geweldig strak tempo en zonder te vergeten mij nu en dan recht in het hart te raken. Ik heb me geen alinea verveeld met je boek en authentiek leesplezier beleefd aan al die hopeloos onvolmaakte levens.

Stef Selfslagh
Kwotering: ****

Pagina 10 van 20